Χορδές που σκούριασαν
Δεν παίζονται οι ελπίδες
Ούτε τα όνειρα κι οι ευχές
Γι’ αυτό και σου έστησα
Πολλές μικρές παγίδες
Μήπως σε πιάσει μια απ’ αυτές
Πως χάνω τον έλεγχο
Και πέφτω πάλι στη μάχη
και ενώ δεν πρέπει πια
Σκαλίζω πάλι τη στάχτη
Πως χάνω τον έλεγχο
Και στο μυαλό και στο σώμα
Κι ενώ δεν πρέπει πια
Εγώ σε θέλω σε θέλω ακόμα
Μια δυναμώνουνε
Την άλλη πάλι σβήνουν
Τα βήματα σου τα γνωστά
Γεννάνε έρωτες
Μα πάντα τους αφήνουν
Σε ξένες πόρτες σαν μωρά
