Τα φώτα σβήνουν, ιδού η αυλαία
στο πάρκο βρέχει κι αυτή μοιραία
παίζει ένα ρόλο μικρού αλήτη
που στα δεκάξι ψάχνει για σπίτι
Δίπλα ο άλλος, ο καθωσπρέπει
λίγο μεγάλος, να την προτρέπει
ένα τσιγάρο και στα κομμάτια
όνειρα πλάνα στα άδεια μάτια
Δίκη αθώου, ποινή ερήμην
Μια παπαρούνα στο καλντερίμι
Τα φώτα ανάβουν, στο δρόμο κρύο
Και να η Αθήνα των σεναρίων
Σκηνή φινάλε σε μια αλέα
φιγούρες μαύρες, πέφτει η αυλαία
και να η Αθήνα σε ρόλο αλήτη
που στο κορμί της ψάχνει για σπίτι
Δίκη αθώου, ποινή ερήμην
Μια παπαρούνα στο καλντερίμι
Τα φώτα ανάβουν, στο δρόμο κρύο
Και να η Αθήνα των σεναρίων
