Μη…Μη…ΜηΜη μ' αγγίζεις τώρα μηΤο βλέμμα σου με κάνει και πονάωμη μ' αγγίζεις τώρα μη και ψάχνωαφορμή να φύγεις από διπλά μου ζητάω…Μη…Μη…Μη…Δεν χρειάζεται ούτε καν μια λέξη να πειςοι πράξεις από μόνες τους μιλάνεδεν χρειάζεται καθόλου πια να ακουστείςτον ήχο της ντροπής τα μάτια σου γεννάνεθα ναι άτοπο να πω πως ο τρόπους που μουφέρθηκες αγάπη δεν δείχνει,θα ναι τοσωστό να δω πως από πάνω μου θα βγάλω τα δικά σου ίχνη.Μη…Μη…Μη…Μην μ' αγγίζεις τώρα μη γεμάτο ενοχητο βλέμμα σου με κάνει και πονάωμη μ αγγίζεις τώρα μη..και ψάχνωαφορμή να φύγεις από διπλά μου ζητάωΜη…Μη…Μη…Μάλλον έφταιγα,που δεν έβλεπατόσα ψέμματα,τώρα έμαθα.Σε ίδιες φωτογραφίες μάλλον κοιτάμεστις νέες ιστορίες σου εγώ δεν θα είμαι.Δεν ήταν αρκετό που ήμουν δικιά σουπήγες και πλήγωσες τα όνειρα σουβιάσου και δες επιτέλους τι θεςδεν θα με πιάσεις δικές σου επιλογές
