Ν’ άνοιγα μια αυγή τα παραθύρια
σ’ άλλο κόσμο πιο καλό
να `τρεχαν οι βρύσες μας ζαφείρια
και αθάνατο νερό
σ’ άλλο κόσμο πιο καλό
να `τρεχαν οι βρύσες μας ζαφείρια
και αθάνατο νερό
Ασ’ τα όνειρα Βαγγέλη, δεν ταιριάζουνε σε μας
η ζωή αλλιώς τα θέλει, δούλευε και μη μιλάς
η ζωή αλλιώς τα θέλει, δούλευε και μη μιλάς
Να `σπαγαν του κόσμου οι καθρέφτες
να γινόμασταν παιδιά
να κρεμάγανε όλους τους κλέφτες
μιαν αυγή απ’ τη ροδιά
να γινόμασταν παιδιά
να κρεμάγανε όλους τους κλέφτες
μιαν αυγή απ’ τη ροδιά